فصل‌نامۀ بین المللی علمی تخصصی مطالعات زبان فارسی ISC

فصل‌نامۀ بین المللی علمی تخصصی مطالعات زبان فارسی ISC

مطالعه و بررسی شخصیت عشقی «رامین» در «ویس و رامین» فخرالدین اسعد گرگانی بر اساس نظریۀ مثلث عشق رابرت. جی استرنبرگ در روانشناسی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران (نویسنده مسئول).
3 استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
10.22034/jmzf.2026.596626.1292
چکیده
«ویس و رامین» اثر فخرالدین اسعد گرگانی یکی از مهم‌ترین آثار خلق‌شده در حوزۀ ادبیات غنایی است. شاعر در این اثر، یکی از داستان‌های عاشقانۀ قبل از اسلام در ایران را به تصویر کشیده است. در این پژوهش با بهره‌گیری از روش مطالعۀ کتابخانه‌ای و به صورت توصیفی- تحلیلی و استفاده از نظریۀ مثلث عشقی رابرت. جی استرنبرگ (که نظریه‌ای روان‌شناختی است)، شخصیت عشقی رامین مورد مطالعه، بررسی و تحلیل قرار گرفته است. حاصل مطالعات نشان می‌دهد که عشق رامین از صمیمیت در رابطه برخوردار نیست؛ عشق او گرچه از مؤلفه‌هایی مانند تجربۀ خوشحالی در کنار معشوق، فهم متقابل طرفین در رابطه، به اشتراک‌گذاری خود و مایملک و دارایی طرفین عشق، کسب حمایت احساسی از معشوق، اعطای حمایت احساسی و هیجانی به معشوق، ارتباطات صمیمانه و ارج نهادن به یکدیگر برخوردار است، اما در مقابل، از مؤلفه‌هایی مانند میل به افزایش رفاه معشوق، رفتارهای احترام‌آمیز، توانایی حساب کردن به معشوق هنگام نیازمندی‌ها بی‌بهره است و تمام مؤلفه‌های مربوط به صمیمیت را دارا نیست. ضلع دیگر مثلث عشقی استرنبرگ، هیجان (شور و شهوت) است که عشق رامین از این ضلع در بالاترین سطح برخوردار است. تعهد هم که ضلع سوم در نظریۀ استرنبرگ است، در شخصیت عشقی رامین بیشتر در سطح احساسی نمود دارد تا سطح پایدار و عقلانی. بر اساس موارد گفته شده، مشخص می‌شود که عشق رامین از صمیمیت و تعهد، بی‌بهره است و تنها ضلع هیجان را دارد و عشق او از نوع عشق شهوانی است.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

A Study and Analysis of the Romantic Character "Ramin" in Fakhr al-Din As'ad Gorgani's *Vis and Ramin* Based on Robert J. Sternberg's Triangular Theory of Love

نویسندگان English

hossein qasemizadeh 1
khodabakhsh asadollahi 2
masroureh Mokhtari 3
1 PhD Student, Department of Persian Language and Literature, University of Mohaghegh Ardebili, Ardebil, Iran.
2 Professor, Department of Persian Language and Literature, University of Mohaghegh Ardebili, Ardebil, Iran (Corresponding Author).
3 Assistant Professor, Department of Persian Language and Literature, University of Mohaghegh Ardebili, Ardebil, Iran
چکیده English

Vis and Ramin, a work by Fakhr al-Din As'ad Gorgani, stands as one of the most significant creations in the realm of lyrical literature. In this work, the poet depicts a pre-Islamic Iranian romance. This study employs a descriptive-analytical approach based on library research and utilizes Robert J. Sternberg’s "triangular theory of love"—a psychological framework—to examine and analyze Ramin’s romantic nature. The findings indicate that Ramin’s love lacks relational intimacy. Although Ramin’s love encompasses elements such as the joy of being with the beloved, mutual understanding, the sharing of oneself and one’s possessions, the exchange of emotional support, intimate communication, and mutual respect, it lacks components like the desire to enhance the beloved’s well-being, respectful behavior, and the ability to rely on the beloved in times of need; nor does it possess all the elements associated with intimacy. Another component of Sternberg’s triangular theory of love is passion, and Ramin’s love ranks at the highest level in this regard. Commitment—the third component of Sternberg’s theory—manifests in Ramin’s romantic nature more as an emotional impulse than as a stable, rational commitment. Based on the foregoing, it is evident that Ramin’s love lacks intimacy and commitment; it comprises only the passion component, characterizing it as a form of infatuation.

کلیدواژه‌ها English

Weiss and Ramin
Fakhreddin Asad Gorgani
Psychology of Love
Love Triangle Theory
Robert J. Sternberg

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 04 مهر 1405

  • تاریخ دریافت 14 مهر 1404
  • تاریخ بازنگری 06 آذر 1404
  • تاریخ پذیرش 18 دی 1404