کتابشناسی
1- آتشی، منوچهر، (1390)، مجموعه اشعار، تهران: زرّین.
2- اخوان ثالث، مهدی، (1387)، آخر شاهنامه، تهران: مروارید.
3- بهجت تبریزی، محمّدحسین، (1389)، دیوان، تهران: آگاه.
4- حافظ، شمسالدّین محمّد، (1386)، دیوان حافظ، تهران: نگاه.
5- دولفوس، اولیویه، (1374)، فضای جغرافیایی، ترجمۀ سیروس سهامی. تهران: محقّق.
6- دهخدا، علی اکبر، (1377)، لغتنامه. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
7- رفاهی، فیروز، (1380)، مبانی توپونیمی، تهران: سازمان نقشه برداری کشور.
8- سعدی، مصلح الدین ابن عبدالله، (1396)، قصاید، تهران: ققنوس.
9- شکوبی، حسین، (1382)، اندیشههای نو در فلسفۀ جغرافیا، جلد1، تهران: گیتاشناسی.
10- عمید زنجانی، عباسعلی، (1365)، وطن و سرزمین و آثار حقوقی آن. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
11- عمید، حسن، (1363)، فرهنگ فارسی عمید، تهران: امیرکبیر.
12- کاخی، مرتضی، (1370)، باغ بی برگی، تهران: زمستان.
13- کاویانی، مراد، (1389)، ناحیهگرایی در ایران از منظر جغرافیای سیاسی، تهران: پژوهشکدۀ مطالعات راهبردی.
14- کبیری، زهرا، (1390)، «وطن و جلوههای آن در سبک خراسانی»، پایان نامۀ ارشد دانشگاه شهر کرد.
15- محرابی، علیرضا، (1385)، ژئوپلیتیک و تحوّل اندیشۀ حکومت در ایران، تهران: انتخاب.
16- معلّم دامغانی، علی، (1389)، شرحه شرحه ست صدا در باد، چاپ اوّل، تهران: سورۀ مهر.
17- مویر، ریچارد، (1379)، درآمدی نو بر جغرافیای سیاسی، تهران: سمت.
18- هاگت، پیتر، (1384)، جغرافیای ترکیبی نو، تهران: سمت.
19- یزدانی، محمود؛ کاویانی، یونس، (1387)، «هویّت فضایی و شهر از دیدگاه دانش جغرافیایی»،نشریۀ شهرنگار، شمارۀ 49، صص12-19.
