Motaleat-e-zaban-e-farsi

Motaleat-e-zaban-e-farsi

The Effect of Quranic Prosody on Hafez’s Poems

Document Type : Original Article

Author
Zahra Jamshidi
1 Associate Professor- Department of Persian Language and Literature- Hakim Sabzevari University- Sabzevar- Iran
5/jshd.2020.109676
Abstract
    Quran is considered as the most important miracle of the prophet Mohammad and it signifies the true essence of Islam. Since its advent, no one has been able to bring anything similar to verses of Quran. The more we study into Quran, the more we find ourselves to new horizons opening to us. Being influenced from both appearance and content of Quran is one of the most vital discussions poets and writers encounter with. Among them, Hafez Shirazi is one poet who has been tremendously influenced by Quran; this influence not only has been in content but also in terms of words, rhythm and even prosody. In this study using comparative approach of rhythms, we will try to represent Quranic influences on Hafez’s poems. Our findings show that Hafez has been also influenced from Quran regarding geomancy, present, anthem, prosody and praise. Quranic features are very similar to the rhythms of Persian poems and many prosodies that are used as sextet and quartet in Arabic are similar to Farsi rhythms as octave poetry of Quran. This proves that not only Quran content belongs to the whole world and it does not exclusively belong to the Arabs but also its appearance and rhythm could go beyond languages.
Keywords
Holy Quran
Hafez
prosody
rhythm
influence
کتابشناسی
1ـ قرآن­کریم
2ـ الرازی، شمس‌الدین محمّد، (1387)، المعجم فی معاییر اشعار العجم، تصحیح محمّد قزوینی و محمّد مدرس رضوی، تهران: زوّار.
3ـ برزگر خالقی، محمّدرضا؛ نوروززادۀ چگینی، وحیده، (1390)، «بررسی ساختار عروضی قصاید فارسی»، فنون ادبی، سال سوم، شمارۀ 2، صص 1-14.
4ـ حافظ، شمس‌الدین محمّد، (1386)، دیوان اشعار، تصحیح محمّد قزوینی و قاسم غنی، چاپ پانزدهم، تهران: آسیم.
5ـ خانلری، پرویز، (1367)، وزن شعر فارسی، تهران: توس.
6ـ خرّمشاهی، بهاءالدین، (1379)، حافظ‌نامه(بخش اول)، چاپ یازدهم، تهران: علمی و فرهنگی.
7ـ دهخدا، علی‌اکبر، (1372)،لغت‌نامه، زیر نظر محمّد معین و سیّد جعفر شهیدی، تهران: دانشگاه تهران.
8ـ سراج، سیّد حسام‌الدّین، (1368)، «موسیقی شعر»،سوره، دورۀ اول، شمارۀ 8، صص 56- 57.
9ـ شریف، بابک؛ بهرامی، فاطمه، (1395)، «اعجاز موسیقایی قرآن در آیینۀ عبارت‌های موزون عروضی»، فصلنامۀ پژوهش‌های ادبی ـ قرآنی، سال چهارم، شمارۀ سوم، صص 69-90.
10ـ شمیسا، سیروس، (1386)، آشنایی با عروض و قافیه، چاپ دوم، تهران: میترا.
11ـ صالحی، علیرضا، (1397)، «تحلیلی بر آیات موزون قرآن کریم»، پژوهش دینی، شمارۀ 36، صص 89- 117.
12ـ محمّدی، داود، (1387)، مقایسۀ عروض فارسی و عربی(پایان‌نامه)، دانشگاه شهید بهشتی.

  • Receive Date 07 February 2020
  • Revise Date 25 February 2020
  • Accept Date 30 May 2020